eSIM of fysieke simkaart: de verschillen uitgelegd

Een simkaart, of het nu een plastic kaartje is of een chip die in de telefoon is ingebouwd, heeft één hoofdtaak: aan een mobiel netwerk bewijzen dat je telefoon erop mag, en met welk abonnement. Waar dat bewijs zit, bepaalt hoe je het koopt, hoe je het wisselt en wat er gebeurt als je telefoon kwijtraakt. Het verandert niets aan wat de verbinding kan zodra je online bent.

De korte versie

• Fysieke simkaart: een uitneembaar kaartje met een chip, dat in een laatje in de telefoon gaat. Je koopt het in een winkel of krijgt het per post, en je kunt het van de ene telefoon naar de andere verplaatsen.
• eSIM: een chip die vast in de telefoon is ingebouwd en downloadbare profielen opslaat. Je voegt een plan toe door een QR-code te scannen of een paar codes in te voeren, zonder kaartje.
• Beide maken op dezelfde manier verbinding met dezelfde netwerken, via 4G of 5G waar het netwerk en de telefoon dat ondersteunen.
• Veel telefoons accepteren tegenwoordig van elk één, of meerdere eSIM-profielen, en dat maakt eSIMs zo handig op reis.

Vorm: een kaartje in je hand of een profiel dat je downloadt

Fysieke simkaarten zijn door de jaren heen gekrompen, van standaard via micro tot het huidige nanoformaat, maar het blijft een kaartje dat in het laatje van je telefoon moet passen. De eSIM-chip zit daarentegen vast in het apparaat en komt er nooit uit. Wat verandert, is het profiel dat erop wordt gezet: een klein pakketje identiteitsgegevens en netwerkinstellingen dat van de server van de aanbieder wordt gedownload.

Daarom krijg je bij een eSIM een QR-code in plaats van een pakketje. Door die te scannen weet de telefoon waar hij het profiel moet ophalen (het SM-DP+-adres) en welk profiel van jou is (de activeringscode). De telefoon downloadt het via Wi-Fi, en er verschijnt een nieuwe lijn in Instellingen naast de lijnen die je al hebt.

Er een krijgen: winkelbalie, post of inbox

Een fysieke simkaart moet je fysiek bereiken. Thuis is dat simpel genoeg. In het buitenland kan het betekenen dat je een winkel of kiosk moet zoeken, afhankelijk van de lokale regels misschien een identiteitsbewijs moet laten zien, en je door menu's of een gesprek in een andere taal moet worstelen, vaak net na een lange reis. Een reissimkaart die je vooraf bestelt, heeft tijd nodig om per post aan te komen.

Een eSIM komt digitaal binnen. Bij HelloSIM wordt de QR-code bijvoorbeeld direct na betaling gemaild en ook bewaard in je account en in de app. Je kunt dagen van tevoren kopen, thuis via Wi-Fi installeren en het vliegtuig uitlopen met de lijn klaar voor gebruik. Afrekenen kan als gast met alleen een e-mailadres.

Wisselen en meerdere profielen

Fysieke simkaarten wisselen betekent een simpinnetje zoeken, een kaartje kleiner dan een vingernagel hanteren en onthouden waar je het kaartje hebt gelaten dat je eruit haalde. Wisselen tussen eSIM-lijnen is een keuze in een menu.

De meeste eSIM-telefoons kunnen meer dan één eSIM-profiel opslaan, al hangt het van het model af hoeveel er tegelijk actief kunnen zijn. Een veelvoorkomende combinatie is een fysieke simkaart plus een eSIM, of twee eSIMs, allebei tegelijk actief. Met zo'n dual-simopstelling kun je:

• je eigen nummer ingeschakeld houden voor bellen en sms;
• een reis-eSIM gebruiken voor mobiele data;
• per lijn bepalen welke de data, gesprekken en berichten afhandelt.

Profielen die je op dat moment niet gebruikt, kun je gewoon uitschakelen in plaats van verwijderen.

Veiligheid en verlies

Een fysieke simkaart is in een paar seconden uit de telefoon te halen. Wordt een telefoon gestolen, dan kan iemand het kaartje eruit halen en in een ander toestel stoppen om je sms'jes te ontvangen, en dat is een goede reden om een pincode op je simkaart te zetten.

Een eSIM kun je niet uit een telefoon trekken en in een andere stoppen, dus dat specifieke risico valt weg. Hij kan ook niet uit je portemonnee vallen, per ongeluk verwisseld worden of zoekraken in een hotelkamer.

De keerzijde is dat het profiel bij die telefoon hoort. Gaat je toestel kapot, dan kun je de eSIM niet zomaar naar een reservetelefoon verplaatsen zoals je met een kaartje zou doen. Een reis-eSIM zoals die van HelloSIM wordt op één telefoon geïnstalleerd, en de QR-code is bedoeld voor één installatie, dus behandel de code als een sleutel: deel hem niet en post er geen foto van.

Wat werkt beter op reis?

Voor de meeste reizigers met een recente, simlockvrije telefoon is een eSIM de handigste optie:

• geen winkel zoeken na de landing;
• je eigen simkaart blijft in de telefoon, dus je nummer blijft gesprekken en sms'jes ontvangen;
• geen piepklein kaartje om kwijt te raken of te beschadigen;
• alles kan geregeld worden voordat je van huis gaat;
• later kun je meer data toevoegen aan dezelfde eSIM zonder hem opnieuw te installeren.

Een fysieke simkaart heeft in een paar situaties nog de voorkeur:

• je telefoon ondersteunt geen eSIM, of heeft een simlock van één provider;
• je hebt een van de iPhones die in China (vasteland), Hongkong of Macau zijn verkocht, waarvan er veel twee fysieke simsleuven hebben in plaats van eSIM;
• je verplaatst dezelfde lijn regelmatig tussen meerdere apparaten.

Wil je je eigen telefoon controleren, zoek dan in Instellingen naar een optie als "eSIM toevoegen", onder Mobiel netwerk op een iPhone of onder Simkaarten of Simkaartbeheer op Android. Typische eSIM-telefoons zijn de iPhone XS en XR en nieuwer, de Google Pixel 3 en nieuwer, en recente Samsung Galaxy S- en Z-modellen plus veel A-modellen.

Moet je kiezen tussen de een of de ander?

Eigenlijk niet. Op een dual-simtelefoon werken de twee naast elkaar, en die combinatie, een eigen simkaart voor je nummer en een eSIM voor reisdata, is hoe de meeste mensen een reis-eSIM gebruiken. HelloSIM-eSIMs zijn alleen voor data, zonder lokaal telefoonnummer, dus bellen en berichten lopen via apps zoals WhatsApp, FaceTime of Telegram, terwijl je gewone nummer precies blijft waar het is.

Ook je WhatsApp-account merkt er niets van. Het blijft geregistreerd op je gewone nummer; de eSIM levert alleen de data waarop het draait.